دوباره بهار می آید. دوباره بوی یاس می آید. دوباره شب بو ها، وقت شکفتن می یابند و شقایق زمان طراوت. ولی در این میان، جای بهار خالی است. بهار هست و نیست. اسمش هست و اصلش نیست. از محبوب می گوییم، از بهار جهان ... چشم به راهش هستیم و سرود انتظار سر می دهیم
